Bir daha sevmeyeceğim demiştim kendime,
Yeminler etmiştim sessiz gecelerde.
Ama yine düştüm sevdanın ateşine,
Yandım, kül oldum, paramparça oldum.
Bir kez olsun gülmez mi insanın yüzü aşktan yana?
Neden bana düşer hep sahte gülüşler, boş sözler?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta