Genleriyle oynanmış sevdalar yaşanıyor kar kôpüğünden gônüllerde, kalbe ulaşmadan yok oluyor sisli havada sôylenen seni seviyorum sôzleri, yapay zamanlardan geçiyoruz insan ilişkileri fabrikasyon aynı makinadan çıkmış gibi, kemik karası geceler aman vermiyor cinsiyetsiz acılara gebe.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta