Yapay Benlik Şiiri - Nihat Çelik 2

Başımı kaldırıp aynaya baktığımda,gün geçtikçe yabancılaşan,bana bakıyordum.O mu bendim,benmi oydum anlayamıyorum.Hızla değişen bir Dünyada,hızla dönen ,birbirine bağlı dönen binlerce dişlinin bir parçası olmuştuk. Başlatma tuşuna basılmış,durdurma tuşuna basacak birinin olmadığı bir Dünya olmuştu bizimki.Tanımlayamıyor,anlayamıyor, adını koyamıyorduk.Caddede yanımdan,karşımdan gelip geçen kalabalıklar arasında yapalızdım. Var olduğum bilinci ile kendimi arıyordum,bazen hatırlıyorum benliğimi.Ormanlarda dere kenarlarında başlayan hayatlarımız,beton yığını kentlerde hapsolmuş,fabrikalarda demir yığınları prangalarımız olmuştu. Doğamıza ait olmayan bir Dünya yaratmıştık.Biz biz değildik,bu nedenle gerçek benliğimiz var olamıyordu.Bütün bu hoşnutsuzluk kar,yabancılaşma kar,mutsuzluklar bunede leydi .Git gide yabancılaşan ve bizden hızla uzaklaşan gerçek varlığımız yapay Dünyada varlıksızlaşıyordu Nihat Çelik /Kasım 2023