Samanyolu galaksi,Dünya gezegeninde,
organik bir canlı türü.
Bir gece,aniden uyandım.
Pencereden kafamı uzatıp,
ağaçlara baktım.
Hayallerimizi düşündüm,hayallediğimiz şeyin, hayal değil,gerçek olduğu ne tuhaftı.
Tekrar uyumaktan korktum,
ya yaşadıklarım bir rüya ise.
En çok,mutluluğun,mutsuz etti seni.
En mutlu anında,mutsuzlaşıyordun
ve bu mutluluğunu daimi gölgeli yordu.
Mutsuzluktan besleniyordun.
Çünkü.
Mutsuzluk senin,Kendi iç Dünyadaki asıl var olan varlığını ortaya çıkarıyordu.Kendi mutluluğunun, mutsuzluğuna dönüşen gölgesinde,birlikte olduğun diğer insanlarıda gölgeliyordu...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!