İnsanın karakterini çok büyük bir oranda daha bebekliğinden itibaren elde etmiş olduğu alışkanlıkları oluşturur ve hayatı boyunca bununla birlikte yaşar.
Alışkanlıklarımız karakterimizi, karakterimiz de hayat karşısındaki duruşumuzu etkiler.
Bu gerçeğin farkında olarak ebeveynler evlatlarını kendi meşrepleri doğrultusunda yetiştirme telaşı ve çabası içine girerler.
Bu ne kadar doğrudur, tartışılabilir ama tartışılmayacak bir şey var ki o da ebeveynin evladı üzerindeki tasarrufudur.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta