Bu işte bir yanlışlık olmalı;
erken rezervasyon yapılmış gibi hayatım.
En önde rezerve edilmiş acılar, özlemler.
Her şey dahil olması gerekmiyor mu.?
Bir tutam umut, kırıntılarında azıcık sevinç.!!!
Ne bileyim göğsünde yeri ayrılmış bir kalp.
Neden;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta