Annelerini her gün toprağa saklıyor dünya,
Çatlasın diye yeryüzünde çocuk.
İkiye bölünüyorum.
Farsça bilsem Dil'in çaresizliği derdim bu işe.
Kaldığımız yerden..
(alaycı/acıklı tebessüm)
Yorgunluktan öfkesi donuyor insanın.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta