Canımdan bıkmışım yüreğim sayrı
Yarından umudum kalmadı gayrı.
Seneler boyunca o yârden ayrı
Yaşamak denirse, yaşadım anne.
Ayrılık acısı, tunçtan bile sert
Altından kalkamaz benden başka fert.
Sessizce yapıştı, çaresiz bir dert
Zavallı gönlümde taşıdım anne.
Günden güne artar sıkıntım kat kat
Şu yalan dünyada görmedim rahat
Batan güneş gibi biterken hayat
Ömrümü yıllara döşedim anne.
Bir bilsen içimde neler var saklı
Hep mahkûm edildim olsam da haklı.
Bulunmaz nimettir insanın aklı
Nihayet onu da boşadım anne.
Annemsin, gel benim derdimle karıl
Seviyorum diye ne kız ne darıl.
Kucak aç oğluna, sımsıkı sarıl
İçimde yangın var, üşüdüm anne.
25.07.2008 - Malatya
Kayıt Tarihi : 13.10.2026 09:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!