01-02-1955 Balıkesir/edremit
Yalnızlıklar fırlatılınca bir ok gibi ıslık sesiyle
Karanlığa bürünürüm ben yalnızlıgın sessizliğiyle
Cânâ kahrederim karanlığın illizyon gösterileriyle.
Bir tek suçlu benmiyim sorarım kendime tekrarlıyarak
++++
Canımdan kopup giden cânânım acıdır vefasızlığın.
Bir leke gibi sürüldü alnıma karanlık yalnızlığın
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
tebrikler zevk ve begeni ile okudum kaleminiz susmasın
saygılar
Mehmet Emre ASLANTÜRK
Tek suçlu benmiyim soruyorum kendime tekrarlıyarak
Acıyorum kendime eski anıları canlandırarak
İllizyon gösterileriyle beyhude zaman harcayarak
Bir ömrün geçti EVCİL değersiz aşkıyla parçalanarak.
...HAYATI OLDUĞU GİBİ BIRAKIN SUÇLU SİZ DEĞİLSİNİZ YAŞAM....KUTLARIM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta