Yalnız Üstat Şiiri - Kasım Kobakçı

Yalnız üstat zikredildi,
Sözlerine eğilindi,
Masum kitle zincirlendi,
Ruhu pazara sürüldü,
Yüce binalar dikildi,
Nutuklara bel büküldü,
Törenlerle kan döküldü,
Bütün onurlar ezildi.
*
Dar ağacı hazırlandı,
Boyunlar ipte sallandı,
Yavrular yerde kıvrandı,
Canlı canlı ateş yandı,
Yalnız üstat kelamıyla,
Asıl mana unutuldu.
*
Halbuki yoldaşsınız bil,
Aydınlık karanlık aynı,
Rızıklar elbet millete,
Adilce bölüştürünüz,
Şahsın payını çalmayın,
Küfretmeyin, incitmeyin,
Kanatmayın, can almayın,
Hülasa, erdemli yaşa,
Nasihatı, buydu mutlak.
*
Lakin beşer dürüstlüğü,
Bırakıp da gafil kaldı,
Kirini örtecek cini,
Zalimlikle ezeceği,
Mahvedeceği, metni bol,
Yalnız üstat zikredildi.