Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kimbilir kaç renge daha konması gerekecek..
Tüm renkleri içinde taşıyan kristali bulana kadar..ama zor..
ışığı takip edecek..
Pişman olmayacaksa yaşlanmaktan sorun yok Neziha.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta