arzuları benliğime nakşeden hüda
yaşam hevesimin mabedi oldu dünya
söz dinlemez nefs, acı aldanan kuluna
bu şirin cana, acımadı yalan dünya
hayat anlık bir zaman, uykuda bir rüya
geçer ömür sor gidenlere nasıl? dünya
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Acımaz dünya
Ona acımayana...
Nefis, önce ona zarar verir
Doğaya,
Sonra döner dolaşır kendine,
Kim yalan
Kim gerçek
Öğrenir insan,
Eninde, sonunda...
Tebrikler Vahit Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta