arzuları benliğime nakşeden hüda
yaşam hevesimin mabedi oldu dünya
söz dinlemez nefs, acı aldanan kuluna
bu şirin cana, acımadı yalan dünya
hayat anlık bir zaman, uykuda bir rüya
geçer ömür sor gidenlere nasıl? dünya
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Acımaz dünya
Ona acımayana...
Nefis, önce ona zarar verir
Doğaya,
Sonra döner dolaşır kendine,
Kim yalan
Kim gerçek
Öğrenir insan,
Eninde, sonunda...
Tebrikler Vahit Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta