kimse kimseyi kandırmasın..unutmakmış..yalaann.kuyruklu bir yalan hemde..yaşanmışlığın olacak ellerin ellerine değecek,gözlerin gözlerinde kaybolacak zaman zaman dizlerinin bağı çözülecek,nefessiz anlar yaşayacaksın,burnunun direkleri sısım sısım sızlayacak ve daha neler neler...sonrada ben unuttum diyeceksin..yalaaaann..buz gibi yalan..kimse kuruntuya salmasın kendini..ne giden unutur nede kalan..unuttum diyen de yalan..unutacam diyende yalan...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta