Sen şiir yazıyormuşsun Eşber,
Roman yazıyormuşsun,
Ud çalıyormuşsun,
On parmak daktilon da varmış,
Güzel konuşup,
İnsanları etkiliyormuşsun,
Uyanık olduğun sürece,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eşber Yağmurderli'ye saygıyla...
Her gören böyle görebilse keşke...
Kaleminize sağlık sayın Süheyl Türkoğlu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta