Daha dün sevincimdin karşımda
Bir ışıklı bekleyiş
Ve de bitmek bilmeyen umut.
Şimdi kirletilmiş şehirlerin katran karası isi sinmiş yüzüne
Yağmur olup yağmak isteyip de yağamıyorsun
Resimlerinde gülmek istiyorsun da gülmüş gibi yapıyorsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta