Vuslata Varamayan Rıhtım Şiiri - Arda Ok ...

Gözlerinin rıhtımında dinlenmeyi beklerken,
bekleyişin kendisinde yoruldum.

Sana rağmen vazgeçtim senden.
Ne garip…
Oysa senin için her şeyi
kaybetmeyi göze almıştım.

Yordu beni sonu olmayan bu yol;
duygularımın sana geç kalması,
senin sevginin çürümesi…
Vazgeçirdi beni hayallerimden.

Şimdi ne seni bekliyorum,
ne de dönmeni diliyorum.
İçimde senden kalan ne varsa
sessizce uğurluyorum.

Belki de mesele vuslat değildi,
benim hâlâ seveceğine dair
umudumun olmasıydı.
Sana kurduğum onca hayalin
içinde kendimi kaybettim.

Ve şimdi,
senden vazgeçtiğim yerde
kendime dönmeyi öğreniyorum.

Ne acı…
İnsan bazen sevdiğinden göremiyor,
sevilmediğini anladığı an vazgeçiyor.