Nefret ettiğim duygulara komşuyum.
Kim kapımı çalsa, buyur ettim.
Gecenin bir vakti,
seni hiç duymadan özledim.
Duymadığım sesine yakışan
tüm tonları ezberledim.
Ben, senin sustuğun yerde,
kalabalık yalnızlığım gibi
sessiz çığlıklara boğuldum.
Ne yapsam sana rastladım.
Ne dinlesem senden bir parça,
kime baksam seni gördüm.
Beni misafir edip gittiğin karanlığa,
sensizliğe olan sadakatim neden?
Beni mahkûm eden neden sen?
Şair adam neden ağlamalı?
Neden duyguları dökülmeli beyaz kâğıda?
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 23:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!