Bir ömür verdim de karşılık bulmadım,
Kendi yüreğime bir türlü sığmadım.
Geceler şahidim, kimseye anlatmadım,
Ben senden gidemedim, kendimden kaçamadım.
Ne zaman adını ansam içim kanıyor,
Bir eski hatıra ömrümü yakıyor.
Gülüşün gözümde hâlâ yaşıyor,
Yokluğun her gece canımı alıyor.
Ben bu sevdanın en ağır yüküyüm,
Kırılmış bir kalbin son direnişiyim.
Ne kadar kaçsam da sana dönüyorum,
Ben kendi aşkımın mahkûmu gibiyim.
Bir vurgun yemişim, denizden derinden,
Çıkamam bir türlü aşkının içinden.
Ölsem de vazgeçmem sevdanın izinden,
Ben seni kaybettim, kendimi yeniden.
Kader mi suçluydu, yoksa ben miydim?
Bir yanlış sevdaya ömrümü verdim.
Herkes unuturken ben seni sevdim,
Bir ömür tükettim, bir sana yenildim.
Kayıt Tarihi : 5.11.2026 21:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!