bir silah vermişki mevlam
ne tetiği var ne namlusu
kalpten vurur gönülleri
benim demez sorumlusu
sivri mi sivri uçları
emsal görür papuçları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tekrar tebrikler...
'benim demez sorumlusu'
söylediklerinin ve davranışlarının arkasında duramayanlara da 'neden' diye sorulmaz da maalesef.nedenini açıklayacak yüreği olsa direkt ve yol yöntemle dile gelirdi duygu düşünceler.korkak...ların davranış biçimidir bu.daima vardı her yerde,her zaman bu tip(!) ler...nefret!
ben de yazmıştım buna yakın bir sebebe.belki kendi yöntemleriyle oyunlarını tersine çevirebilirsiniz ama huzursuzluk ve sonu gelmez işler işte...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta