Volkan Kaz Şiirleri - Şair Volkan Kaz

Çağırıyor evet,
Gökte ay,
Denizde kum çağırıyor.
Dalgalar beni almak için geliyor,
Gidiyor.
Bulutlar ellerimden tutup

Kimi zaman uzun kimi zamansa kısaydı yazdığım,
Adresi belirsiz mektuplarımın.
Konusu en çok acı, aşk, hayat
Bazen de dergide bir okuyucuya cevap.

Boş durdumdu yazardım hep.

Bende öğretmendim, sende,
Tek fark sıfatlarımızdı.
Sen sözleşmeli, ben kadrolu.

Senin hakların her sene kağıda yazılırdı,
Benim yazılalı epey olmuştu.

Ve dalları kırık ağaç,
Bu baharda çiçek açma hevesindeydi,
Fakat çiçek açması için,
Kim bilir daha kaç bahar,
Geçmeliydi.

Acım sensizliğimden,
Sevmem insanlığımdan,
Yokluğum yalnızlığımdan.

İçmem sevgililiğimden,
Ağlamam duygusallığımdan,

En güzel yerini mavinin, denizin,
Gidip görmek var şimdi baharın.
En güzel yerinde sahilin,
Masada rakıyla mangalda balık yapmak var.
En güzeli senin yanında kalıp belkide,
Ne varsa güzele dair yaşamak var.

En ağır yük
Düşünebilme.
Ve bunun ürünü
Düşünce.
Hepsi birden
Düşünme.

Bugün Benim Doğum Günüm
Acıklı bir hikaye değil,
Herkesin yazdığı doğum günü şiirlerindense
Hiç değil.
Sadece ağlanması gereken yerde ağlamak,
Yazılması gerekende yazmak bu şiir.

Geç gelmesi baharın,
Beni mahvetti.
Koca kış hasta olmadım,
Beni bu dengesiz havalar hasta etti.
Bu yüzden bahara koşullu umutlar,
Biraz geç geldi.

Sabah dışarı çıktığımda,
Puslu soğuk bir hava.
Adeta geçen temmuz
2400 metre Zigana.

Ha yağdı ha yağacak,