Volkan Kaz Şiirleri - Şair Volkan Kaz

İlerde evlenirsem eğer
İki çocuğum olsun
Biri Deniz, biri Yıldız

Biri kız olsun, biri erkek
Biri bana benzesin, biri annesine

Küçük bir çocuksunuz
Sen ve sevgin

Dipsiz kuyularda gezinirken
Yoldan sana el sallayan bir çocuk

Mis kokulu bahar yağmurları arasından
Ellerini ver bana

Yeni doğmuş bebek kokusundan
Ellerini ver bana

Git gide değersizleşiyor değer verdiğim şeyler
Yaşamın basitliğinden mi yoksa
Yoksa basitleşen ben miyim

Daha güzeli ister ararken
Basitleşen neden ben olayım ki

Okulda
Bir gün ceplerinden
Sana yumurta çıkar
Öbürgün bir elma
Ve sorduğunda
Banyo yaptınmı oğlum

Senin yüreğini sevmeyi bildim,
Yüreğimi yüreğine açmayı.
Çıldırtan gölgendeki karanlıkta,
Aydınlık bulma çabalarımda,
Ölü kuşları tekrar canlandırmak için,
Defalarca sana geldim.

Dünyanın en güzel şeyi,
Aynı günün doğuşunu ve de
Batışını görmek, görebilmek.
Ve uzaktayken, rüyanda
Nazlı yarin yanağını öpmek.

Ebru bir kızdır.
Mavi, kırmızı,
Sarı ve beyazdan can bulan.

İçindekileri sana,
Yüzüne,

Değil mi?

Bulut su yağmasa
Sen fikir yağmasan
Toprak insan,
İnsanda sevgi yağmasa,

Şimdi yemekten sonra,
Evden çıktığında ilk işin olsun.
Denizi seyret benim için,
Bir dakikalığına da olsa.
Yanaş iyice rıhtımın kenarına,
Denizin içine bak.