Volkan Kaz Şiirleri - Şair Volkan Kaz

Günlerim birer güldüler,
Kimi sarıydı, kimi kırmızı,
Kimi Japon gülüydü kimi fındık,
Koklamadan soldurduğum.

Ve en son gülümdü,

Ağlamıyorum artık şarkılara
Somurtmuyorum gülen çocuklara üstelik
Şişeninse dibini bulduğum yok uzun zamandır
Bir garip mutluluk içindeyim iki vakittir.

(12 Nisan 2006 Silopi)

Ya kendini kandırıyorsun,
Ya da karşındakini.

Ömrünün en güzel günlerini
Kabuğunun çehresine çizdiğin
Resimlerle geçiriyorsun.

Hayvan pazarından
Bayram için
Hayvan seçmeye dönmüş ilişkiler,
Evlilikler…

Yalnız bir fark var,

Eğer karım olsaydın
Zaten seni severdim
Senleyken efkardan değil
Sevinçten içerdim.

11.12.2007 - Salihli

Zulümler, yalanlar,
İki yüzlü insanlar
Yıkamaz beni,
Ben;
Bir tek sana yenilirim.

Bu şehrin sokakları boştur ve soğuktur,
O kadar soğukki,
Yaşayamaz en güzel insanlar
Ve duyguları.
Bu soğuğa.

Şimdi yanımdasın.
Yanıbaşımda.
Şah damarım,
Atarcasına.

Dediği gibi gözler,

Kara gözlerinin ardında gizlediğin
Suç mudur hayata dair yaşanılmış
Yoksa korku mudur güvensizliğin verdiği
Ama umarım benim için umuttur.

Gecenin son sigarası, müziği ve ardından

Eskişehir gibiydi gözlerin,
Gözler ki iri,
Gözler ki özgün,
Gözler ki anlamlı,
Tıpkı Porsuk gibi,
Bir benzeri yok,