Volkan Kaz Şiirleri - Şair Volkan Kaz

Ömrümün en güzel yeri,
Sana sesleniyorum
Lacivert sabahın alnından,
Duyuyor musun beni.
Yoksa unuttun mu,
Sonsuz akşamlarda türkü söyleyen

Derenin nehire kavuşmak için çağlaması nasılsa,
Benim sana dair geceleri ısınmak için yaktığım türküler,
Şairin yazmasıda,
Ondan.

Ceylan yavrusu doğar doğmaz ayağa kalkmak için,

Bir türkünün başında ve sonunda
Yada tümünde.
Söylemek için.
Dinletmek için sesini
Dinlemek için sesini.

Yine sancım başladı,
Şiir mi deneme mi bu kez,
Belli değil.

Hemen kağıt kaleme kavuşmalıyım,
Hemence.

Geceleri seni düşünerek uykuya dalıyor,
Gündüzleri erken uyanıyorum,
Seni daha çok görebilmek için.

Dinlediğim şarkıyı o da beğenir mi diye düşünüp,
İçince seni aramamak için,

İlk gündü bugün seni tanıdım
İlk gündü bugün buruk yüreğimi sana açtım
Ve ilk gündü o uzun uykundan uyanışım
Sen böyle kal kara gözlüm…

(Haziran 2006 Silopi)

Senide mi anlayabilen yok
Sende mi çok farklı yorumluyorsun hayatı
Bir başka ülkede bir balkonda içmek mi istiyorsun sende
Yada bir köy kahvesinde uyumak mı bu gece
Yada deliler gibi yolda koşup
Yorulunca dinlendiğin yerde uyumak

Bir şiir yazmıştım
Yerin on bir bin metre üstünde
Bir aşk yaşanmıştı
Yaşananların hepsinin üstünde.

Duygular göz yaşı oldu,

Su dan geldik
Su dolu bir dünyadan indik.
Kuru topraklara bastık önce,
Sonra bastığımız yerden büyüdük.

Sonra aç kaldık ama hiç susuz kalmadık.

Tarihe gömdüm seni
Hep orada kalacaksın
Sana bir sözüm var
Beni çok arayacaksın.

(2 Ekim 2007 – Salihli)