Karlı zirvesi göğe değerken,
Yüz yıl derinde uyuyan volkan.
Yamaçta çoban kaval öterken,
Bir sabah birden uyanan volkan.
Derinden gelen boğuk bir sesle,
Toprak sarsılır her bir nefesle,
Duman yükselir bulutla, sisle,
Bağrında ateş kaynayan volkan.
Kızıl alevler göğü yırtınca,
Lav nehirleri dağdan akınca,
Kül yağmurları şehre yağınca,
Öfkeyle coşup patlayan volkan.
Söner alevler, soğur kara taş,
Kül toprağından filiz verir baş,
Bağlar yeşerir ağır ve yavaş,
Yıkıp yeniden yaratan volkan.
..
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 09:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!