Vefasız Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Şah damarım kesildi, adın kaldı kanımda,
Yıkılmadım sanırsın, yangın var her anımda.
Bir ömürlük sevdayı, tek bakışa sığdırdım,
Sen vefayı gömdün de, ben kaldım yeminimde.

Gözlerime geceyi, kendi elinle serdin,
Gülüşümü soldurup, sessizliğe gönderdin.
Ben seni dua bildim, ömrüme yazgı sandım,
Bir yabancı misali, sonunda yüz çevirdin.

Taş dedin yüreğime, kül oldu avucunda,
Her nefeste sesin var, gizlenir umudumda.
Beni değil sevgiyi, terk eden sen oldun ya,
Vicdanın susuyorsa, neyin kalır sonunda?

Bir gün ayna soracak, yüzündeki çizgiyi,
Hangi hırsın kuruttu, gönlündeki sevgiyi?
Ben kaybettim bir zalim, sen bir seven yitirdin;
Hangimiz daha yoksul? Söyle şimdi gerçeği.

Bir gün yollar tükenir, döner insan özüne,
Hasret çöker ansızın, senin mağrur yüzüne.
Ben affetsem ne çıkar, zaman affetmez seni;
Sevda şahit olacak, verdiğin her sözüne.
.