Vicdan Şiiri - Serdar Tunçluer

Okudum satır satır yılları,
Maziden sayfalar açarak,
Önsözde takıldım kaldım,
Ağlayarak,

('Gecenin gözleri' vardı gizemli,
sanki izliyordu birileri bizleri,
ne çevrede vardı aslında görülen,
doğrusu kimse yoktu bizimle üzülen) ,

Belki, biri gelir sorar ikimize,
Nedir derdiniz bekledik sorar diye,
Biz hep o ümitle bekleyip sustuk,
Ağlayarak,

(İzler vardı üstümüzde en derin yaralar,
kanardı gönlümüz, biz bahtı karalar,
vurulmuş ceylan gibi çırpınıp görülen,
aslında körler vadisinde yoktu üzülen) ,

Ne kadar vardı bellimi yürünecek,
Soramadık ki söylenecek
Sen, ben yolcusu peronda bekledik,
Ağlayarak,

(çıka gelmedi kimse, umurda değil,
kıyametler yaşarız, olağan değil,
üstümüzde bulutlar yıldızları gölgeler,
kış geldi kadınım savunmada bölgeler) ,

Böylece günler boyu yıllarca gittik,
Nice yerler gördük bizce bilinmedik,
Fark etti biri, sordu, söyledik,
Ağlayarak,

(dört duvar dışında nice yaşam var,
bizi dahil eden Bir Yaradan var,
gerekli ki içinde var olduk,
kullar anlamadı, biz kahrolduk) ,

Yollar bitmedi, bitmişti sözler,
Birileri vardı, belkide özler,
Kapandı her biri kapıda üzüldük,
Ağlayarak,

(sorgular, sorgucular, her biri cahil,
kirliydi halimiz üst baş dahil,
camiler önünde Allah'a misafir,
koymadı biri, Allah'ı ettik vekil) ,

Kaç kez intihar düşümde düşler,
Kader ve yaşam peşinde bizler,
Gecenin gözleri sahilde bekler
Ağlayarak.