Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Mazlum masum insanları vururlar,
Şerle yatar kalkar şerle yürürler,
Nefsinin peşinde koşar dururlar,
İnsanlarda Görgü Yol İz Kalmadı.

İnsanlara şeytanlar verir emiri,

Her şer işte giderler önde,
Unutulmaz bu Günde Dünde,
Tokatta Zilede Çayır Köyünde,
Yol Kapatan Yezitlerden.
Adam Olmaz Adam Olmaz.

Daha önce Dağ üstünde Dağ idim,
Bir zaman Çocuktum şimdi büyüdüm,
Gündüz kalktım gece yattım uyudum,
Yollar Değil Yıllar Beni Kovalar.

Zaman durmak bilmiyor ömür uçuyor,

Unutulmuş Ecdadıyla Atası,
Hiç Kimsenin Yokmuş Gibi Hatası,
Aklı Şaşkınların Şaşmış Rotası,
Yolsuzlara Yol Gösteren Yoktur.

Zaten Koca Dünya Yolsuzla Dolu,

Değişti Anane ile Her Türlü Töre,
Bizim bu halimiz gidecek Nere,
Hiç Olurmu Dostum göz göre göre,
Yolsuzlara Yol Göstermek Suç Oldu.

Baş üstünde Hak bilene kıyamam,

Aklı Olana Sormak Lazım Bilimi,
Çok Acıdır Cahillerin Zulümü,
Sorma Bilmeyene İrfanı İlimi,
Yolsuzlara Yol Öğretmek Zor Olur.

Ömür Gelir Geçer Binbir Ah İle,

Zalimin zorbanın kısalsın kolu,
Kahpe Dünya hain şerciyle dolu,
Sakın sormayasın yolsuza yolu,
Lanet şeytan Yolsuzlara Yol Sorma.

Ne kadar dürüst olsanda sayarlar hiçe,

Bir adımda olsa gitmem nanköre,
Lanet olsun şercilerdeki her Şere,
Ulu Erenler Ulu Pirler Evliya Ere,
Yoluna Can Kurban Etsemde Azdır.

Lanet olsun lanet Düzen Bozana,

İçimden Dolup Taşarak,
Çileli Hayata Koşarak,
Zalimlerle Uğraşarak,
Yordun Beni Koca Dünya.

Laf Anlamaz Yüzü Yırtık,

İstersen Düşsen Feryada,
Demez Bu Can sana Feda,
Üç Günlük Koca Dünyada,
Yordun Beni Yordun Beni.

Gözüm Yok Katta Yatta,