Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zenginler yol yapar aya,
Fakir olanlar gezer yaya,
Bu Kalleş Kahpe Dünyaya,
Gelen Hırsız Giden Hırsız.

Ölüm var ne gerek madem,

Aç gözünü Gerçekleri Gör Nolur,
Hastalıkta ölümde hep Tek Kalır,
Gelmek İstemeyen Bahane Bulur
Gelenide Gidenide Olmaz Garibin.

Herkes destek olur Ağaya Beye,

Sefil Beden İle Sefil Cana,
Haksızsam Hak Verme Bana,
Ulan Kahpe Dünya Sana,
Gelen Kavat Giden Kavat.

Ben Herkesi Adam Sandım,

Benim bu Dünyayı aklım almıyor,
Malmülk Para hiç kimseye kalmıyor,
Şerefsizler bir türlü adam olmuyor,
Gelenler Bir Başka Giden Bir Başka.

Bu Dünyada doğru İnsanlar yaralı,

Gelenler Hep Gidenleri Unuttu.



Çare Bulunmaz Dermansız Derde,
Merak Ediyorsan Diyorsan Nerde,

Bir ölüm korkusudur Kalbe İniyor,
Kimileri iniyor kimileri ise Biniyor,
Dünya bir Pervane olmuş Dönüyor,
Gelenler Kadarda Çoktur Gidenler.

İşi olmaz gidenlerin Pulla Parayla,

Gelenler Kadar Gidenler Vardır




Olmazki Ölünce Geriye Dönüş,

Aslında Dünyada iyilik Ölmez,
Hainler Dost Kıymetin Bilmez,
Dünyaya hiçmi İyi İnsan Gelmez,
Gelenler Sahtekâr Giden Sahtekâr.

Kahpe Dünya üç beş Çakala Kaldı,

Asla Gün Geçmez Gün Saya Saya,
Zengin Aya Gider Fakirler Yaya,
Nedendir Bilmem Kahpe Dünyaya,
Gelenler Şerefsiz Giden Şerefsiz.

İnsanlar Birbirinin Kıymetin Bilmez,

Çoktur bu Dünyada çoktur çok bilmiş,
Sevgi saygı Hatır İnsanlık ölmüş,
Herkes bir birini soymaya gelmiş,
Gelenler Soyguncu Giden Soyguncu.

Üç günlük Dünyada neden soyarlar,