Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zenginler yol yapar aya,
Fakir olanlar gezer yaya,
Bu Kalleş Kahpe Dünyaya,
Gelen Hırsız Giden Hırsız.

Ölüm var ne gerek madem,

Hepten kudurmuş İnsanlar,
Eşden dosttan ne anlar,
Kendi pis nefsini yanlar,
Gelen Bela Giden Bela.

Belliki hep kaldık yaya,

Dünya bir Pervane dönüp duruyor,
Yaşananlar ayan Herkes Görüyor,
Vakti gelen Canlar Hakka Yürüyor,
Gelen Canlar Dolduruyor Gidenlerin Yerini.

Ne var ne yok yazar oku Kuranda,

Çekmem sözüm götürseler idama,
Ne diyem baykuşlar dünemiş dama,
Rast gelmedim adam gibi adama,
Gelen Cinstir Giden Cinstir Dünyada.

Güçlülerin elinde gariban maşa,

Gelende Gidende Doğru İş Yapmaz

Dünya kime kaldı gör derim Hancı,
Yüzde yüz Faizlerle Çalışır Yancı,
Tefeci Bankaların hepsi Soyguncu,
Gelende Gidende Hep Olmuş Faizci.

Derim bu Dünyada varmı Ölmemiş,

Bir ölüm korkusudur Kalbe İniyor,
Kimileri iniyor kimileri ise Biniyor,
Dünya bir Pervane olmuş Dönüyor,
Gelenler Kadarda Çoktur Gidenler.

İşi olmaz gidenlerin Pulla Parayla,

Gelenler Kadar Gidenler Vardır




Olmazki Ölünce Geriye Dönüş,

Aslında Dünyada iyilik Ölmez,
Hainler Dost Kıymetin Bilmez,
Dünyaya hiçmi İyi İnsan Gelmez,
Gelenler Sahtekâr Giden Sahtekâr.

Kahpe Dünya üç beş Çakala Kaldı,

Asla Gün Geçmez Gün Saya Saya,
Zengin Aya Gider Fakirler Yaya,
Nedendir Bilmem Kahpe Dünyaya,
Gelenler Şerefsiz Giden Şerefsiz.

İnsanlar Birbirinin Kıymetin Bilmez,