Yirminci Yüzyılda Çağ Dışı Kaldık
Gidende Gelende Hancıdır Hancı
Kendi Vatanımızda Olduk Yabancı,
Altındaki yıllanmış yetmişlik taka,
Muavyenin dölünden çekeriz yaka,
Rezildir kepazedir değildir şaka,
Kovdum Ama Yine Geldi Şerefsiz.
Arsızdır utanmak nedir hiç bilmez,
Bin dokuzyüz doksanüç sanki daha dün,
Adam yiyen yamyamlar şeytan ile cin
Otuz yedi Canımızı yaktılar o Gün,
İki Temmuz Yine Geldi Kara Gün.
Lanet olsun İnsan yakarmı İnsan,
Yinede Herkes Puşt Kavatı Kucaklar.
Hep Görürüz Nice Ocaklar Söner,
Bu Dünyanın Çarkı Tersine Döner,
Yaşayan Toplumda Çok Olur Hüner,
Bu Dünyada çile hayat sürürken,
İnkâr edemem gerçekleri görürken,
Çile hayatta adım adım yürürken,
Her İnsana Kırk Yılda Bir Şans Doğar.
Dertle çileyle inim inim inlersin,
Her İnsana Yakışmaz Kula Kul Olmak
Din İman Aramam Çünkü Her Kulda
Hemde Geliş Gidiş Üç Günlük Yolda,
Leş Kargası Olanlar Öter Çok Dalda,
Her İnsan Boyunun Adamı Değil
Ne Beklersin Şeytan Şebekten,
Adam Olmazki Koca Bebekten,
Asil Nesli Belli Olan Göbekten,
Her İnsan Boyunun Adamı Değil.
Haller yaman perperişan niceler,
Nefret olur dilden düşen heceler,
Zindan geçer gündüz ile geceler,
Her İnsanı Deli Eder Yanlızlık.
Gerçek sevdiğine can bağışlarsın,
Ölüm her İnsana tabidir Tabi,
Biliyorum yoktur Kefinin Cebi,
Nasrettin Hocanın dediği Gibi,
Her İnsanın Kıyameti Ölümdür.
Ağlar sızlar sana geride kalan,
Kendini Adapta Etmiş Sahte Aşka,
Büyüğüde Laşka Küçüğüde Laşka,
İçi Bir Başka Dışı İse Bir Başka,
Her İnsanın Özü Sözü Bir Değil.
Eğerki Çıkarıları Varsa Unutmaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!