Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Leşçi Çakal Tilkiler Pusuya Yatar,
Çıkarı uğruna Can Dostunu Satar,
Doğru Dürüst olan her Göze Batar,
Doğru İsen Herkes Sana Düşmandır.

Eşin Dostun bile senin Adını Anmaz,

Haddini yerini bilen bir Kulsan,
Çare Yoktur alçaldıkça Alçalsan,
Ne Yazıkki Doğru Dürüstte Olsan,
Kalleşlerin Çok Olduğu Dünyada.
Doğruluk Dürüstlük Hiçe Sayılır.

Şerefsizler Dine İmana Gelmiyor,
Fırsatçı İnsanlar Kıymet Bilmiyor,
İnanki Bu Durumu Aklım Almıyor,
Doğruluk Dürüstlük Ne Zaman Öldü.

Belli eder Dilden düşen her Satır,

Doğruluk Dürüstlük Para Etmiyor


Kör Şeytan İnsanların Aklını Çeldi,
Sevgi Saygı Denen O İnsanlık Öldü,
Ulan Bu Memleket Ne Hale Geldi,

Kötü yola alet etme sen Dini,
Kov gitsin kafandan Şeytanı Cini,
Hak bende Ademde ara Kendini,
Doğruluk Yolundan Şaşma Ha Şaşma.

Dur desen nefsine haram yiyorsan,

Doğru Olana Nasihata Ne Gerek


Her Akıl Bir Olsa Huzur Eylesin,
Madem Öyle Bağ Duvarı Neylesin,
Sözlerim Yanlışsa Bilen Söylesin,

Bu Dünyaya Zalim Zorbalar Dolmuş,
Anlaşılan Dünya Kimlere Kalmış,
İnsanlar Nedense Yalancı Olmuş,
Doğru Olanı Dokuz Köyden Kovarlar.

Aç Gözlünün Nefsi Her Şeyi Yener,

Haklılar dışlanır haksız tutulur,
Hainlerin her yaptığı unutulur,
Açık sözlü olanlar baştan atılır,
Bu Dünyada Yaşamak Çok Güç Oldu.
Doğru Olmak Dürüst Olmak Suç Oldu.

Doğru Söyleyene Deli Diyorlar

O sahte dostlara can ciğer derdim,
Sonunda anladım notunu verdim,
Birebir yaşadım her şeyi gördüm,
Doğru Söz Yalancının İşine Gelmez.

İnsan olan mala mülke aldanmaz,