Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ona buna laf taşır lafçı makine,
Size derim Ayşe, Fatma, Sakine,
Bile bile girer günah yüküne,
Yalan yanlış laf taşıyan taş olsun.

Dedi kodu yalan nedendir neye,

Geldim bu dünyaya ne oldu sanki,
Bu dünyada hak adalet yok çünkü,
Dertlerim sıralı hangine yan ki,
Bitmez dertler ona buna kul Veysel.

Ağa parsellemiş almış her yanı,

Bir numara küfürbazlık ustası,
Dedikodu, zorbalığın hastası,
Bilmiyorum neymiş bunun rotası,
Yeyip, içip inkâr eder kursaksız.

İyi günde olmaz senden iyisi,

Olmuş para, pulun, nefsin kölesi,
Gözü dönmüş, yok imana gelesi,
Bilmem farkındamı çoktur hilesi,
Benliğin yitirmiş kuru vicdanlı.

Nerden alır cesareti güveni,

Fırsat arar oldu aç göz karnı tok,
Aramızda benim gibi masum çok,
Para pullu olsa nolur vicdan yok,
Kulu Kula köle ettiler Yazıktır.

Yalakçılar zengini el üstünde tutar,

Dünyayı versende doymaz gözleri,
Kem konuşur arşa çıkar sözleri,
Çıkmaz leke silinmiyor izleri,
Ölen Öldü Kalan Kullar Yaramaz.

Şair der tabiki bende bir Kulum,

İnsanlar çok hain sen şu işe bak,
Böyle İnsanlara boyun eğende salak,
Çok şükürki anlım açık yüzüm ak,
Kralına boyun eğmem Hainin.

Şükür haram lokma yoktur midemde,

Unuttunmu Hakka giden kapıyı,
Gerçek sanma Dünya denen yapıyı,
Doksan sekizde aldı olan tapuyu,
Hak yemedim diyor Köyün Ağası.

Tokat Zile Çayır Köyü orası,

Neden bilmem Tanrı kuluna kulum,
Bitsin bu cehalet, bitsin bu zulüm,
Bıktım yaşamaktan isterim ölüm,
Gitmez beni bende yoklar kör şeytan.

Bir bakarsın güzel sohbet, hoş sözlü,

İçine işlemiş saltanat, sefa,
Sakına aldanıp bekleme mefa,
Sanadır sözlerim hey geri kafa,
Aldanma dünyada sensin kör insan.

Kendini her zaman yüksekte görür,