Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sonunda olan oldu ne gerek vardı,
Virüs bu Dünyayı kastı kavurdu,
At gitsin kalbinden kin ile kurdu,
Şimdi Zaman Kardeş Olma Zamanı.

Herkesin günahı kendine geçer,

Karektersiz Dangalaklar Oldukça

Yüce Allah Çünkü Görür Azanı,
Kimse Dışlamazlar Şerle Gezeni,
Olmaz Bu Dünyanın Tadı Düzeni
Karektersiz Dangalaklar Oldukça.

Elimde olan mirasımı aldı,
Gerçek hak hukuktan geriye kaldı,
Beslediği iti üstüme saldı,
Hemde Büyük Abim Kardeş Dediğin.

Suçlu ama suçunu kabül etmiyor,

Nefse adabta olmuş unutmuş ölümü,
Bilene dramdır hayat filimi,
Kardeş zannederdim ben bu zalimi,
Kardeş değil Karabaşmış Karabaş.

Akıllı olan mala mülke taparmı,

Kendine çok alıp Bana Az Veren,
Hiç Böyle olurmu Gerçek Yâr Yâren,
Kendini Akıllı Bizi Enayi Gören,
Kardeş Değil Karabaştır Karabaş.

Üç günlük Dünyadır Bakmaz Halına,

Kardeş Hakkı Yiyen Bizim Zıkkımlar

Öz Kardeşi Kardeşten Saymazlar,
Uyanıklar Şeytanlıktan Caymazlar,
Harunkarın Gibi Yer Yer Doymazlar,
Kardeş Hakkı Yiyen Bizim Zıkkımlar.

Karın Bile Doyurmaz Asgari Ücret




Beyler Hep Alır Balya Balya Parayı,

Karında Olsa Ser Veripte Sır Verme

Zehir Katar güzelim ağız Tadına,
Halk dilinde şeytan derler Adına,
Aklın varsa hiç güvenme kadına,
Karında Olsa Ser Veripte Sır Verme.

Karı Tipli At Kuyruklu Maymun Çok


Hayat Durur Yalan Dolan Sözünen,
Hep Kendini Düşünür Dar Gözünen,
Erkektir Ama Anaya Nineye Özenen,

Aklım almaz gerçekten bu Nesili,
Mal mülk ile çıkar olmuştur usülü,
Sanki Aç Kurt Harun karın misali,
Karnı Doyar Gözü Doymaz İnsanın.

Sözlerim çok ciddi değil Makara,