Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dereler Kurumuş Sularda Akmaz,
Hiç bir Yerinden Telefon Çekmez,
Ağam Bir Gün Gelip Bu Hale Bakmaz,
Çayır Köyüm Çilehaneye Dönmüş.

Görünen Gerçekler Gözümden Kaçmaz,

Bu Koca Şehirde yaşamak zorken,
Virüsten İnsanların hayatı darken,
Ne güzel havası suları varken,
Çayır Köyüm Uzak Kaldım Ben Sana.

Özledim ben senin Dağın taşını,

Tabiki sıladan ayrılmak zordur,
Göz açıp gerçeği görmeyen kördür,
Ana Vatanımdır doğduğum yerdir,
Ne günlerim geçti Çayır Köyünde.

Sabah olur giderdik tarlaya Dağa,

Herkes birbirine kucak açardı,
Harman hasat olurdu ekin biçerdi,
Gölgelerde yemek yerdi çay içerdi,
Yazında Kışında Cennetti Köyüm.

Hoş gelirdi koyun kuzu sesleri,

Namazı kılarsın Oruç tutarsın,
Vicdansızlık yapar haram yutarsın,
Cennet benim diye boş boş atarsın,
Cennet her İnsana nasip Olmazki.

Kurtuluş değildir mal mülkle para,

Çete Başı Beşli Çete

Tanımaz Kuralı İlkeyi,
Aç Gözlü Arsız Tilkiyi.
Yediler Bu Koca Ülkeyi,
Çete Başı Beşli Çete.

Hain olan Dine İmana Gelmez,
Kalbi hesat içindeki kin ölmez,
Almayı bilir vermeyi bilmez,
Kendini Düşünür Çıkarcı İnsanlar.

Çıkarcılar çoktur vardır her yerde,

Hayatta yaşamdan bir ders alırsın,
Sakın yola çıkma yanlız kalırsın,
Kendi akıllı sense deli olursun,
Çıkarcılar Laftan Sözden Anlamaz.

Hep geriden dedikodu söylerler,

Belasını Başından Bulurmuş Azan,
Allahtan Korkmadan Yalanı Yazan,
Her Yerde Dirlikle Düzeni Bozan,
Çoktur Memlekette Çıban Başları.

Her Nusübet Vardır Ak Oğlu Akta,

İşim yarış atı gibi koşturmak,
Olmaz ki kardeşim olmaz boş durmak,
İşim Derya deniz ben coşkun ırmak,
Ne olduki sana çift çeker Veysel.

Gelen geldi giden gitti tek kaldım,