Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gerçekten Cehennem Varsa

Nedendirki Kimse Getirmez Dile,
Ağa Patronlara Olmuşuz Köle,
Bir Türlü Bitmiyor Geçim Dert Çile,
Gerçekten Çekilmez Dünyanın Kahrı.

Bıktım Bu Dünyadan Hayata Küstüm,

Gerçektende Aç Gözlüler Laşkadır




Haksızlığa Karşı Görse Hep Susar,

Gerçektende Bizim Toplum Piç Dolu



Ben Böyleyim Asla Değişmez Özüm,
Yaşanan Her Şeyi Görür Bu Gözüm,

Gerçekten Yemesen İçmesen Olmaz,
Bilirim Tabiki Hiç Kimseye Kalmaz,
Çekeriz Bir Türlü Çilemiz Dolmaz,
Gerçektende Kahrın Çekilmez Dünya.

Her Ömrün Bitmesi Zamana Bağlı,

İçimize Bir Neşe Getiremedin,
Coştun Taştın Uslu Oturamadın,
Nice Canlar Aldın Bitiremedin,
Gerçekten İnandım Yalansın Dünya.

Hainlere Zalim Zorbaya Kaldın,

Bu Gün yada Yarın biter bu Filim,
Geçmişi Hatırlamak ise bir Zulüm,
Her Ömrün Sonunda Olsada Ölüm,
Belki Bilinir Bilmem Belki Bilinmez.
Gerçekten İyi Kötü İzi Kalır İnsanın.

Yalancının Puşun Sırtın Ovarlar,
Halden Bilmez Davar Oğlu Davarlar,
Doğru Olursan Dokuz Köyden Kovarlar,
Gerçekten Zor Bu Dünyada Yaşamak.

Dürüste Olsan Yokluk Sarsar Kılası,

Yırtılmış abamı kırık yabamı,
Kırk dokuz senedir olan çabamı,
Amcamı Dedemi Anam Babamı,
Gerçekten Zor Eskileri Unutmak.

Çocukluk yıllarım mekânım dağlar,

Dünya Bir Acayip Bir Dünya Oldu,
En Sonunda İki Ayaklı Şeytanla Doldu,
Eskiden Ne Güzeldi Ne Güne Kaldı,
Gerçekten Zor İnsanlara Güvenmek.

Hem Yandı Hemde Yırtıldı Postum,