Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ağzında dili yok patrona köle,
Sürsen gitmem demez susuz bir çöle,
Beş sene çalıştın ne geçti ele,
Yeter artık yeter emektar Suna.

Patron deden değil güvenme fazla,

Güzelim dünyanın cennet meleği,
Has bahçemin narı, renkli çileği,
Hoştur dünya dünya, bu hekesin dileği,
Aşkım için yanan köze bakarım.

Aşk demek sevgili değildir sade,

Bak sen bu memleket kimlere kaldı,
Kediler meydanda aslanlar öldü,
Bir zaman neydik, bize ne oldu,
Uyan neme gerek demeyin artık.

Uyan artık olma gerçeğin körü,

Birini üç eder üçünü altı,
Düşünki istemez eltiyi elti,
Koyu gelir davul sesi uğultu,
Canını nefsine adıyor düşkün.

Aç gözünü etrafına baksana,

ISS temizlik girdim Akbank'a,
Çok temiz çok titiz alafranka,
Hoştur arkadaşlık çok olur kanka,
Burada dostluktan bezen görmedim.

Üç vardiye belli saat arası,

Bu nasıl şerefsizlik bu nasıl şovdu,
Altındaki puştun sırtını ovdu,
Öz kardeşim beni evinden kovdu,
Geç Gardaşı Düşman bile evden kovulmaz.

İçmiş dediler bir damla bile içmedim,

Bazen azarlayıp bazen sövdüğüm,
Dostum deyip kucaklayıp sevdiğim,
Dünyada tek dostum diye öldüğüm,
Gerçek dostum düşman olmuş neyleyim.

Bir zamanlar iyilerden iyiydi,

Şerefsizlere sinir oldum,
Çıkmaz bir derine daldım,
Yıldım Dünya senden yıldım,
Düş Yakamdan Bırak Beni.

Zalim zalim olur şerle,

Zengine genişken fakire darken,
Aç gözlü fetbazlar şeytana yârken,
Şerefsizler kepazeler kancıklar varken
Bu Kahpe Dünyada Düzen Olurmu.

Komşusu aç iken kendisi toksa,

Duydum gidiyorsun sen Ankara'ya,
Bu dünya başıma yıkıldı Endem.
Mevlam yardı ede beni koruya,
Ciğerime hançer çakıldı Endem.

Bülbül olup öttüm sizin bahçede,