Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yosmam seni henüz daha sarmadım,
Ne söylesen hiç kalbini kırmadım,
Ben ömrümde böyle güzel görmedim,
Yüce Allah övmüş övmüş yaratmış.

Bal ile börek olsun yediğin,

Dürüstleri perperişan sürürsün,
Her zaman hainle şerre yürürsün,
Sen fani deilsin sabit durursun,
Zalim Dünya seni aklım almıyor.

Ateş közüm götürürüm kendi elimle,

Kim demişki Dünya fanidir fani,
Dünya aynı Dünya gidenler hani,
Fani demek bize teselli yani,
Ölüm haktır her canlıya kullara.
Zalim Dünya meydan okur yıllara.

Yansam tütsem ortak olmaz acıma,
Nasihatim amca kardeş bacıma,
İstersende en yakın baş tacıma,
Bu zamanın evlatına yüz verme.

Canım dersin üzerine titrersin,

Fakirde yoksulda olsada gayret,
Durum gidişata edersin hayret,
Eğer inanmazsan geriden seyret,
Zalim Dünya zalimlerin Dünyası.

Hain sürer herişi yokuşa zora,

Nedense bitmiyor zalimden zulüm,
Dünyada olmazsa olmazki ölüm,
Dünya güzel ama İnsanlar zalim,
Zalimler oldukça Dünya durulmaz.

Her zaman güçlüler güçsüzü ezer,

Cennet oldun zalim zorbaya ağaya beye,
Garibanda dertler bitmiyor niye,
Katlanmak zorunda kaldık her şeye,
Zehir oldun bize yalancı Dünya.

Zalimin zorbanın can ciğer yâri,

Derim önce adam gibi adam ol,
Aç doyur açık ört hayır yap bol bol,
Uzak deil yakın ölüm denen yol,
Zaman zaman sıra bize geliyor.

Umutsuz dünyanın sonu karanlık,

Çok güvenir parasına puluna,
Laylon bebeğini takmış koluna,
Eğri gider doğru gider yoluna,
Zengin nüspettesi şımarık zübbe.

Almıştır altına son model tankı,

Garip isen olmaz soran,
Çünkü yoktur pulun paran,
Bir türlü iyi olmaz yaran,
Dünya bize zindan olur.

Gelen vurur giden vurur,