Doğru yolda kişi, bir timsâl-i Elif.
Kişinin işine göre doğru da muhtelif.
Yolda bolca iniş görenler bayırda düşer sefil.
Doğru ya! Doğru hayırla yoğrulur, hayra şer kefil.
Demem o ki: yok gibi memlekette dâvây-ı İslâm.
Bilen de çok, lakin yaşar ot gibi merkepten insan.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta