Verd-i Zeban Şiiri - Emrecan Aras

Sen gittin ya gideli yardan,
Koptu içimde koca bir boran.
Durmadı ruhum çıktı candan,
Kendime bir seni bildim canan.

Kurudu gönlümde ektiğin fidan,
Yıkıldı üstüme şu koca cihan.
Bir parça hüzündü senden kalan,
Oldum kahve nazarında zindan.

Bekliyorum boynumda varken urgan,
Hazırım, vur sehpaya, yok daha zaman.
Sensizlikten beri gönlüm darmaduman,
Meleğim, ettim adını gönlüme verd-i zeban.