İnsanlar gülüyordu alabildiğine
Veya bana öyle geliyordu
Nehirler, denizlere dökülüyordu...
Kuşlar kanat çırpıyordu havada.
Denizler çalkantı içinde bazan
Uzak minarelerde ezan,
Meyhanelerde şarkılar vardı
Şarkılar kaldırımlara dökülüyordu
Veya bana öyle geliyordu...
İçimi buruyordu yalnızlık, unutulmuşluk.
Dağlarda kar eriyor, izler kayboluyordu.
Uzakta dost yüzleri sıcak,
Ellerime, saçlarıma bir şeyler oluyordu.
Veya bana öyle geliyordu...
Kayıt Tarihi : 27.03.2002 00:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!