Yaşarken ne kimse takar dürüstü,
Ne adam yerine konulan olur.
Ölünce dikilir bir bronz büstü,
Seneden seneye anılan olur.
İlk yâd günü bir bilseniz âh, nerden...
Uzak, yakın gelen çıkar her yerden.
Herkesler seveni kesilip birden,
Kabrine çiçekler sunulan olur.
Sonra akıllarda bir ismi kalır,
İki, bilemedin üç resmi kalır.
Ne ismi, ne resmi, ne cismi kalır;
Zamanla hiç yokmuş sanılan olur.
Hem gündüz hacizli Şerif hem gece,
Vefânın miâdı dolmuş vâdece.
İstanbul'da bir semt şimdi sadece,
"Yok" değil, "var" diyen yanılan olur.
2 Eylül 2014
İzmir
Kayıt Tarihi : 12.04.2019 23:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!