Vefâ Borcu Şiiri - Şerif Mengütemür

Vefâ çok ağır yüktür,
Her insan taşıyamaz.
Borcu yükümlülüktür,
Her insan taşıyamaz.

Yırtıktan yeğ yamalı,
Ârlı ayıplamalı.
Gerçek dosttur hamalı,
Her insan taşıyamaz.

Yavaş yavaş saldırır,
Ağır yara aldırır.
Passız yürek kaldırır,
Her insan taşıyamaz.

Zindeyken bezilen var,
Yorgunluk sezilen var.
Altında ezilen var,
Her insan taşıyamaz.

Ömrün yarıntasıdır,
Sevincidir, yasıdır.
Kalbin hafızasıdır,
Her insan taşıyamaz.

Sadâkat kuran için,
Sözünde duran için.
Ayıktın, dimi, niçin?
Her insan taşıyamaz.

Şerif der ki: "Düstur al,
Rahmân kapısını çal."
Has kullara mahsûs hâl,
Her insan taşıyamaz.

9 Haziran 2026
İzmir