Yaşarken ne kimse takar dürüstü,
Ne adam yerine konulan olur.
Ölünce dikilir bir bronz büstü,
Seneden seneye anılan olur.
İlk yâd günü bir bilseniz âh, nerden...
Uzak, yakın gelen çıkar her yerden.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta