Sen ki sokağından geçtiğim bu şehrin
İçimde karşılaşma ihtimalleriyle dolu olan yüreğimin derin elemi
Sen ki sevdiğim bilemezsin bu kederi
Oysa şimdi çıkıp gelsen tutamam ben kendimi
Sarılırım gövdene köküyle buluşmuş bir ağaç gibi
Belki bu şehir,bu ağaç hepsi beni hatırlatır
Lâkin Sevdamı anlaman yıllar alır.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta