Önce karanlık bir sessizlik duydu,
Ardından, o sessizliğin içindeki karanlığı gördü…
Etrafındaki birçok insana göre güçlü sayılabilecek bir mizaca sahipti,
Ama şuanda kendisine, kendisi dâhil,
Kimsenin yardım edemeyeceğini biliyordu.
Ve korkuyordu…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta