kim derdi ki
veda edip
gideceksin sessizce
sen bile bilmiyordun
deniz gözlüm
hala inanamıyorum
alışamadım yokluğuna
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




KİFAYETSİZ OLSADA GÜZEL OLAN KELİMELER.SADE KELİMELER..tebrik ederim..
Vedalar hep hüzün verir, ama bu çok daha acı gerçekten...Dizeler ağlıyor sanki...................
İçten,hüzünlü bir o kadarda güzel bir şiir.İnşallah korktugum gibi degildir.Sade şiir olarak kalsa diye temenni ediyorum.Saygı ve selamlarımla.
kaybedilen in arkasından daima onunla yaşananlar aklına gelir insanın.
'Gökyüzünün
Maviliklerine yerleştirdiğinde
Kendini
Geceleri göz bebeklerini arıyorum,
Her kayışında ışığıyla yıldızlar
Dökülüp geçerken yanımdan,
Aklıma ölümün düşüyor
Ağlıyorum...
Kayboluyorsun sanıyorum.
Ne zor
Bilememek
Nerede
Nasıl
Ne zaman? ..
İçimde acıların birikiyor
Bedenini kavuran
Yangının külleri sanıyorum
Bir an
Kendi bedenimden utanarak
Kahrediyorum.
Issız karanlıklarında
Yeryüzünün
Bulutlara dolanmış dağların
Yamacına
Yüklüyorum
İnadına direnen anılarımızı kaç kez.
Senin adın oluyor birden her şey sanki
Öyle sesleniyorum.
Yoğrulurken düşlerim hayalinle,
Sabahı karşılayan
Kan çanağı gözlerimden
Çaresizliğim dökülüyor.
İşte o an
Bir daha ölümün düşüyor aklıma
Nerede
Nasıl
Ne zaman? ..
Ölümün düşüyor aklıma hep
Göz bebeklerin her gece gök kubbemde
Bir türlü,
İnanamıyorum! ..
Ali Arslan'
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta