İnsanlar geçiyor sokaktan,
Insanlar.. öyle ayıklar ki!
Bıkkınlıklar donup kalmış yüzlerinde,
Yüzleri, çıktıkları adresin ısı derecesinde.
Anlamsız devinimlerinin birinci perdesinde,
Evlerine gidiyorlar, kör kütük ayık.
Evleri cennetleri değil belli ki;
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta