Martılar çığlık çığlığa yine.
Göğsünü parçalarcasına hemde./
Bir ben suskun kaldım./
Bir benim lal oldu ağzım dilim.
Bir ben hem öksüz /hem yetim kaldım./
Bir ben savruldum sanki karanlığa./
Bir ben yalnız kaldım bu koskoca dünyada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




başarılar dilerim ruhuma işledi
'küçük köy mezarlığı'hüzünlü kapanışı büyütmüş.güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta