günaydın diyerek başlasam bu mektubumada, anlamlı gelir mi acaba sana? acaba gündüzler kadar, gecelerinin de aydın olmasını dilediğimi anlayabilir misin?
bir vazgeçiş öyküsü ile geldim sana.. bu defa vazgeçme demeyeceğini bilerek geldim ama.. beklentimi sorgulama, demeni isteyip istediğimi sorma..
vazgeçmeliydim senden diye başlayan yığınla cümle kuracağım sana, sen anlayacak mısın acaba, kalbimin kırılışını, savruluşunu.. sana kızgın değilim ama.. artık değilim..
kızdığında bir kadın seviyordur, önemsiyordur, vazgeçemez. yada ben böyleyim.. yada böyleydim...ben seni özlediğimde, özlemediğinde beni vazgeçmeliydim..
içim sana yanarken, sen ise buz iken senden vazgeçmeliydim..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta