Vazgeçtim Şiiri - İbrahim Kavas

İbrahim Kavas
145

ŞİİR


63

TAKİPÇİ

Vazgeçtim

Damla damla düşüp kabına sığmaz sel olup aktım.
Dağlardan engin ovalara bereketler taşırcasına
Senin yüreğine sevdalar yükledim ama
Artık vazgeçtim.
Sessizce denize karışan nehire döndüm
Çünkü; yoruldum…

Sevgi bahçelerine uzanan yollarda çiçekler açtım.
Güzellikler umuduna beyazdan pembelere uçtum,
Yetmedi dal budak verip gölgeler sundum ama
Artık vazgeçtim.
Ocakta yanıp küle dönen kuru oduna döndüm
Çünkü; kahroldum…

Işık demeti olup huzmelerle etrafına saçıldım.
Bakan gözlere fer, doğaya renkler kattım,
Güneş oldum çok yürekler ısıttım ama
Artık vazgeçtim.
Titrek alevle eriyip biten muma döndüm
Çünkü; kayboldum…

İbrahim Kavas
Kayıt Tarihi : 14.1.2020 11:19:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hümeyra Gün
    Hümeyra Gün

    Yeni yılın ilk şiiri gelmiş.Kutladım canı gönülden. Emeğine sağlık kardeşim. Yine harika bir şiir okudum duygu dolu kaleminden...

    Bazen "vazgeçme" noktasına gelir insan...Yorulduğunu anlar... Verilen bütün çabanın boşa gittiğini gördüğünde kahrolur... Hatta kaybolmak ister...Ama bunu yüreğe anlatmak zordur. Beyin, mantık dese de yürek söz dinlemez bir asidir.

    Fakat , sevgi; aslında sadece sevmekten doğan bir sevinçtir. Her ne kadar layık olmasa da sevilen ...İnsanın sevgiyi yüreğinde büyütmesi güzeldir... Onu yaşamak bile bir armağandır. Varsın istediğimiz sonuca ulaşmasın...

    Hem demez mi Koca Veysel ; *Seversin, kavuşamazsın aşk olur* diye...

    Güzeldi okumak. Kalemin daim olsun. Sevgi ve selamlar kardeşim. Nicelerine diyerek, yolun hep açık olsun.






  • Mustafa Bay
    Mustafa Bay

    Sonuç işte...
    "Vazgeçmek..."
    Neyin peşine düşmüş olursak olalım...
    Ya düştüğümüz bizden, ya da biz düştüğümüzden...

    Yorgunluk, kahrolmanın öncesi...
    Kaybolmak da neticesi!

    Çok hoştu İbrahim..
    Kutlarım Kardeşim..

  • Hikmet Çiftçi
    Hikmet Çiftçi

    GÜNÜNÜ KARARTANIN GÜNDÜZÜ OLMAZ
    Kıbrıs çıkarması günleriydi.
    Şehirler, kasabalar, köyler gün şığında ayan beyan görünürken, geceleri karartma uygulanması için bütün vatandaşlar radyolardan ve televizyonlardan uyarılıyorlardı.
    “Bütün Türkiye’de karartma uygulanmaktadır. Geceleri, lütfen evlerinizin pencerelerini kalın perdelerle, ışık sızdırmayacak şeylerle kapatınız veya ışıklarınızı yakmayınız yahut mavi ışık kullanınız” diye anons (duyuru) geçerlerdi. Aklımda böyle kalmış.
    Şiire bakıyorum da, adeta kendi dünyasının pencerelerini, süzülerek girecek o güzelim umut ışığının bütün girişlerini kapatmış.
    Önce kapılar kapatılmış.
    Adına ‘yorgunluk’ denilmiş.
    Sonra pencerelere kalın perdeler çekilmiş.
    Adına ‘kahır’ denilmiş.
    Daha sonra da zerrece umut ışığının sızacağı, bir nefeslik havanın girmesini engelelyecek bütün girişleri tıkayarak kendi karanlığında, adeta mezarında ‘kayboldum’ denilmiş.

    Mum gibi yanmak…
    Aradığını, umduğunu bulamamak.
    Çaresiz, ümitsiz aşktan perişan olmak.
    Kaderin cilvesi.
    Sevenin sevilmemesi veya karşılık bulmaması…
    Hayat.
    Kolay değil.
    .
    Anlamlı ve güzel bir şiir.
    Gönülden kutluyorum İbrahim Bey.
    Saygı ve selamlarımla…

    Hikmet Çiftçi
    14 Ocak 2020

  • Hülya Gülmüş
    Hülya Gülmüş

    Kaybolunca, yeni yollar keşfetmeli vazgeçmeden önce..
    Kahrolunca, üzüntü dönüşür mutluluğa olan umutla...
    Ve yorulunca bazen de usul usul akmak gerekir ummana...

    Çok güzeldi. Yüreğinize, kaleminize sağlık İbrahim Bey.

TÜM YORUMLAR (4)